---

Kolejny zbudowany przeze mnie zdalnie sterowany mikromodelik wzorowany na japońskim myśliwcu z II wojny światowej Mitsubishi A6M ZERO.
Rozpiętość skrzydeł - 41 cm. Konstrukcja żeberkowa. Materiał - balsa. Pokrycie - kadłub: fornir balsowy 1mm / skrzydła: 0,6 mm. Pokrycie zewnętrzne - folia Oracover.
Aparatura zdalnego sterowania - 6 kanałów. Mikroodbiornik 2,4GHz (1,2g). 3 serwa 1,7g.



ZMONTOWANE ELEMENTY


PO POKRYCIU BALSĄ


SERWO LOTEK


KOMPLETNY LECZ JESZCZE BEZ OZNACZEŃ

---

Rewelacja ::
Gdzie Ty tym latasz?

---

Dzięki SlavikS :)
To świeżynka jeszcze nie latana. Dorobię oznakowanie i... poczekam na ładną pogodę

---

No, to się doczytałem, ale robiłeś też w tamtym roku takiego mikruska stąd moje pytanie. Chyba, ze tamten też jeszcze nie latał :)

---

Dobrze pamiętasz ;) To był T34 Mentor (fotka obu)



Budowa a latanie to oddzielne (dla mnie) rozdziały :|

---

Kilka kółek wyciętych z folii Oracover... japońska biedronka ;)

---

Super. Ciekawe jak (jeżeli poleci ;) ) będzie latać.
Jaka końcowa waga?

---

Chciałem uzyskać jak najniższą wagę, lecz nie do końca się to udało...
Sam model z pełnym wyposażeniem i akumulatorkiem zaważył 80g, lecz konieczne było jego doważenie (bardzo krótki dziób :|) masą aż 27g!
Tak więc ciężar "gotowego do lotu" wynosi 107g.:?

Do obliczenia środka ciężkości użyłem programiku, jak niżej.

---

Pierwsze śliwki - robaczywki...
Korzystając z chwili czasu wieczorem zabrałem modelik, by sprawdzić, czy będzie chciał oderwać się od ziemi. Na początek tylko tyle, zresztą było już ciemno...
Owszem, ociężale, lecz wykazał chęć wzlotu, ale bardzo ściągało go na lewe skrzydło.
Będę musiał skręcić oś silnika w prawo (wykłon). Czy tak?

Nurtuje mnie też spora masa modeliku ze względu na konieczność zamontowania znacznej masy wyważającej w komorze silniczka.
Jedyną metodą na zmniejszenie masy modelu jest zrobienie dłuższego dziobu, by można było zmniejszyć ciężarek wyważający. Ucierpi na tym jednak "realizm sylwetki"...
Co o tym sądzicie?

---

Akumulatora i reszty bebechów do przodu nie da rady przesunąć? Akumulator to nawet gdzieś w owiewce pod silnikiem bym dał.

---

Akumulatorek waży niewiele - 6,8g i jego ŚC jest mniej więcej 2 cm przed ŚC modelu. Można go nieco przesunąć do przodu, ale to niewiele zmieni (musiałem dołożyć aż 23g ołowiu i to przy samym początku osłony silnika od strony śmigła).
Akumulatorek w całości nie zmieści się w dotychczasowej osłonie silnika (pomiędzy kadłubem i osłoną silnika jest przegroda).
Odbiornik waży 1,2g więc jego ciężar nie ma tu znaczenia. 3 serwa po 1,7g - więc też nie ma z czego...
Dlatego m.in. rozważam znaczące wydłużenie osłony silnika (dziobu samolotu).

A co do przechyłu modelu na lewą stronę to czy Wy, doświadczeni lotnicy, uważacie, że zrobienie wykłonu poprawi sytuację?
Samolocik ma małą rozpiętość skrzydeł, co dodatkowo czyni go bardziej podatnym na reakcję od obrotów śmigła.
Jaki kąt wykłonu byście w tym przypadku proponowali?

---

Wg mnie skręcanie silnika w prawo niewiele na przechył na skrzydło pomoże. Sprawdź wyważenie w osi skrzydeł - może lewe skrzydło jest cięższe. Ostatecznie skompensuj wychyleniami lotek. Może też pomóc śmigło o mniejszej średnicy.

Co do wyważenia to mój Spitfire "fabryczny" na wyważenie ma patent w postaci bardzo ciężkiego kołpaka śmigła. Może spróbuj w tym kierunku - zrób ciężki makietowy kołpak. Waga maksymalnie z przodu powinna wyjść sporo mniejsza od 27g.

---

Naczytałem się na różnych forach, że właśnie po to robi się wykłon w kierunku obrotów śmigła, by zmniejszyć/zminimalizować skręcanie w osi wzdłużnej przeciwne do obrotów silnika. Modelarze opisywali również swoje doświadczenia przy różnych kątach wykłonu.
Bo że skręcanie z tego powodu występuje to jest oczywiste.
Przy swobodnym zawieszeniu samolociku za kółko ogonowe cały kręci się jak bąk przeciwnie do kierunku obrotów silnika. To sprawa małej wielkości skrzydeł i bezwładności.
Pewnie lotkami dałoby się w locie nad tym jakoś zapanować, lecz równowaga byłaby niestabilna, zależna od obrotów silnika czy prędkości modelu. Wolałbym w miarę stabilny układ.

Skrzydła ważyłem przed ich scaleniem i miały jednakową wagę. Cały model w osi też jest wyważony. Skrzydła mają również wznios, co powinno stabilizować oś wzdłużną w locie.

Co do kołpaka to w oryginale go nie było i sam go dorobiłem właśnie z zamiarem, by robił też jako balast. Przy tak małych silniczkach (ośka 1mm) i dużych masach pojawia się problem wyważania przy obrotach kilkanaście i więcej tys.obr./min.

---

By dać Zerówce szanse wzlotu zrobiłem nową osłonę silnika i zmieniłem konstrukcję dziobu samolotu.

1. Nowa osłona jest o 19mm dłuższa od dotychczasowej, co pozwoliło zmniejszyć ciężarek wyważający do ok. 6g dla ŚC w 1/3 cięciwy. Wprawdzie jest ona cięższa od poprzedniej ale i tak dało to zmniejszenie całkowitej masy modelu.


Ciężarek wyważający został dodatkowo mocowany taśmą, której nie ma na zdjęciu.

2. Nowa osłona jest demontowalna i daje łatwy dostęp do silniczka oraz ciężarka wyważającego, co umożliwia ewentualne dalsze przeróbki. Nie jest na sztywno przytwierdzona do kadłuba, gdyż ma robić jako "strefa zgniotu" przy ewentualnych upadkach.

3. Dodałem wykłon silnika ok. 1,5 stopnia, który może być regulowany.


Aktualny wygląd

===============
Czas na próbę nieba...

---

Nic na wyglądzie nie stracił ::

---

Dzięki SlavikS. Ten Japończyk ma w oryginale dość osobliwe proporcje: krótki nos, nieproporcjonalnie duży statecznik poziomy mocno przesunięty do przodu...
Zestaw nie był wyposażony w rysunki montażowe - musiałem skanować z płytki balsowe, robić z nich rysunki elementów, zaprojektować kadłub, skrzydła, stateczniki itp, by mieć szablony do montażu...
Ani słowa o zalecanym dla modelu środku ciężkości...
Dlatego nie polecam.


Kadłub z rozmieszczeniem serw i popychaczy, by otwory na nie zrobić w odpowiednim miejscu kadłuba.


Rysunek układu wydłużonej osłony silnika

---

Dobra inżynierska robota ::